بیماری های مهم کبوتر و درمان آن ها

خبره شدن در تشخیصِ بیماری های مهم کبوتر و درمان آن ها، برای  افرادی که هر روز با این نژادِ معصوم از حیوانات سر و کار دارند می تواند حکمِ کیمیا را داشته باشد. کبوتر ها و کفتر هم به مانند هر موجودِ ذی حیات و زمینی درگیرِ بیماری ها و نواقصِ جسمانی می شوند.

شما به عنوانِ صاحبان آن ها باید اطلاعاتِ لازم و البته تخصصی ابتدا درباره نژاد آن ها و سپس درباره انواع عارضه هایی که می توانند دچار آن شوند کسب و کنید. شما در این مقاله از وب سایت جوجه کشی دات کام قرار است با بیماری های مهم کبوتر و درمان آن ها بیستر آشنا شوید:

بیماری کبوتر

از زمانِ فیلمِ طوقیِ علی حاتمی تا دوره کفتربازی عطالله سلیمانی، همواره در ایران آن قدر به پرنده ها بها داده شده و به آن ها در قالبِ همدم ها و شخصیت های مکمل پرداخته شده است که می توان نتیجه گرفت پرندگان چقدر در زندگی ما ایرانی ها جریان ثابت و دیرینه دارند. همین کهن بودنِ حضورِ آن ها در زندگی ما، خصوصا برای کسانی که به صورت ویژه و تخصصی از آن ها نگه داری می کنند، ضرورت لزومِ شناختِ سیستم ایمنی بدن آن ها و بیماری های مهم کبوتر و درمان آن ها را بیش از بیش به اثبات می رساند.

بیماری هایی که اگر به آن ها توجه نشود و راهی برای درمانش پیدا نکنند، ممکن است به صورت واگیر داری در میانِ کلکسیونِ پرندگانِ دیگرتان شیوع پیدا کرده و جانِ همه شان را پس از مدتِ کوتاهی بگیرد. البته افرادی که از کبوتر ها محافظ می کنند آن قدر احساسی و وابسته به پرندگان و همدمانِ خود هستند که یک تغییر کوچک در خلق و خوی آن ها را به سرعت متوجه شده و یا خودشان اقدام به درمانش می کنند یا پایِ دامپزشک ها و روانکاو ها را به ماجرا باز می کنند تا زودتر ماجرا را حل و فصل کنند!

 نیوکاسل

 این نامِ یک تیمِ فوتبالِ انگلیسی نیست! بلکه از رایج ترین و دردناک ترین عاقبت هایی است که  میتواند دامن گیرِ یک کبوترِ بخت برگشته شود. اگر یک روز آمدید و در کمال ناباوری با گردنِ چرخیده شده کبوترتان مواجه شدید، اول از آن که به شما تسلیت می گوئیم، دوم این که پرنده تان توسطِ شیطان تسخیر نشده و گردنش 180 درجه نچرخیده است و به فکرِ خبر کردنِ یک جنگیر نیوفتید!

نیوکاسل یک ویروس است که در ایران از سالِ 1329 شناخته شد و از همان زمان پروتکل های واکسیوناسیون، تنظیم و به اجرا در آمد. نیوکاسل به صورتِ ناگهانی با شکستنِ گردنِ کبوتر آغاز و به پایان نمی رسد. بلکه مثل هر بیماری دیگری یک سری علائم ابتدایی و مشهود دارد که باید جدی گرفته شوند تا بیماری به سایرین سرایت نکند. اگر کبوترتان افسرده است، انگار مست است و موقعِ راه رافتن پیچ و تاب می خورد، نوک به غذا نمی زند، بال هایش از کار افتاده اند، از تنگی نفس رنج میبرد و صدایِ سرفه اش خواب از چشمانتان گرفته، با هیچ چای نبات و عرق نعنایی بیرون رَویِ سبز رنگش بهبود پیدا نمی کند، تورم چشم هایش شما را بغض آلود می کند، متاسفانه باید اعلام کنیم که کبوترتان در واپسین لحظاتِ عمرش به سر میبرد و اسیرِ ویروسِ منحوسِ نیوکاسل شده!

بیماری های مهم کبوتر نیوکلاس

اصلا اگر آن قدر وقت ندارید که به احوالِ کبوترتان رسیدگی کنید و گذاشته ائید این همه علائمِ اظهرِ من الشمس در او بروز کند، چرا کلا از پرنده نگه داری می کنید؟! اگر می گذاشتید در طبیعت زندگیِ خودش را داشته باشد قطعاً پس از سال ها به مرگِ طبیعی می مُرد، نه این گونه تراژیک و سوزناک و دزدِمونا گونه !

نیوکاسل از جمله بیماری های مشترکِ میانِ انسان و پرنده است. با این تفاوت که در انسان درمان پذیر است ولی پرندگان در صورت ابتلا درمان نمی شوند. این ویروس می تواند از طریقِ مسومیت غذایی که پرنده و انسان مصرف میکنند منتقل شود و سیستم تنفسی را (خصوصاً در پرندگان) به مرور از کار بیندازد.

کبوتر آنقدر نمی تواند تنفس درستی داشته باشد که در لحظات آخر، گردن خود را میچرخاند، به امید آن که راه تنفسی اش باز شود. تنها راهِ جانِ سالم  به در بردن از این بیماری، واکسیناسیون و روش های پیشگیرانه است. چرا که متاسفانه نیوکاسل هم مثلِ هر بیماری و عارضه ویروسیِ دیگری، درمانِ قطعی ندارد و تنها و تنها با تقویتِ سیستم ایمنی می توان از بحرانِ آن عبور کرد.

نیوکاسل تنها بیماری ویروسی رایج در بینِ کبوتر ها نیست و ویروسِ هرپیس، زگیل وسیرکو(همان ایدز در میانِ پرندگان!) از دیگر عارضه های ویروسی است که می تواند دامن گیرِ کبوتران شود. البته کبوتران به یک بیماری که علامتِ اصلی اش شبیه به نیوکاسل است نیز مبتلا می شوند و آن کله گیجی است. کله گیجی ویروسی نیست و یک عارضه استخوانی است که بر اثر مصدومیت و ضربه وارد شدن به گردن حاصل می شود. این بیماری به مانند نیوکاسل قدرتِ کشندگی ندارد، البته به شرطِ مراقبت جانانه شما از کبوتر.

تریکوموناس

 به نامِ بلند بالا و دهان پُر کنش نمی آید که یک بیماری وحشتناک است، بیشتر میخورد یک ماشین تمام سیستم باشد! اما درواقع همان خوره مشهوری است که زیاد اسمش را شنیده ائیم. تریکوموناس این بار در قالبِ یک انگل، درست سیستم تنفسی کبوتر را نشانه می گیرد و اگر توجه لازم را به علائمش نشان ندهید، کبوتر خودش درمان نمی شود و متاسفانه شاهدِ مرگِ تدریجی او خواهید بود.

خیلی درد آور است که یک توده زرد رنگ در بخشِ انتهایی حلق را تصور کنید. این دقیقا شایع ترین نشانه خوره است. علامتی که در صورت پیشرفت به صورتِ  اختلال در غذا خوردن ( بی اشتهایی/ پُر اشتهایی) و در هضم دانه ظهور و بروز پیدا میکند. گلو بزرگ میشود، پر ها به صورتِ شینیون شده و غیر طبیعی پف کرده و رنگ و کیفیتِ وضعیت مزاجی شان اشتهایتان را کور می کند!

خوشبختانه چون پاد زهرِ این بیماری هر روز به هنگامِ دانه دادنِ والدین به پرنده به صورتِ طبیعی ترشح میشود، کمتر از نیوکاسل قدرتِ کشندگی دارد و درصورتِ ابتلا نمی شود از پرنده قطعِ امید کرد چرا که پتانسیل درمان دارد. قرص های اسپارتریکس، رونیدازول و مترونیدازول  از مشهور ترین قرص ها برای درمانِ این بیماری هستند.

هرپس

 این لقبِ یک الاهه در یونانِ باستان نیست! یکی از ده ها بیماری ویروسی است که در صورت بی توجهی می تواند جان یک کبوتر وبه صورت گسترده تر گُل عمرِ سایر کلکسیونِ کبوتر هایتان را بچیند. شاید دستگاه تنفسی کبوتران نقطه ضعف آن ها باشد که انقدر موردِ هجومِ ویروس ها قرار می گیرد. این بار نیز هرپس شش ها و مجاری تنفسی را به مرور از کار انداخته و علامش به صورتِ تشنج،ضعفِ حرکتی، فلجِ اندام و بی حسی کاملِ بال ها و اعضایِ بدن و در نهایت هم، آن شکستگیِ گردنِ معروف و مرگِ نابه هنگام کبوتر میشود.

زیست شناسان به علت آن که این بیماری در میانِ پرنده و انسان مشترک است، تلاش های زیادی برای حلِ معضلش کردند. به طوری که هم میتوان برای پیشگیری، از اقتدارِ واکسن استفاده کرد، هم می توان با محلول هایِ ضد باکتریالِ و بالا بردنِ دمایِ هوا و گرم کردنِ جوِ اطراف، ویروس را در کمتر از 1 ساعت به کامِ نابودی کشاند!

شپش

هیچ موجودِ زنده ای در جهان دلش نمی خواهد با این ملکِ عذاب مواجه شود و حتی یک بار در طول عمرش با او ملاقات کند. موجوداتِ کوچک و مرموز و موزی که از خونِ کفِ سر و بدن پرندگانِ معصوم تغذیه می کند و نشانه های مشهورِ آن ریختن و کم پشتیِ بی سابقه پر ها و مو ها، خاراندنِ های دمادم و سرعتِ نور گونه ، بی قرار و مضطرب بودن کبوتر و حتی در مواردی که در حجمِ بالا تخم گذاری روی بدن داشته اند مرگِ کبوتر را به همراه دارد.

بیماری کبوتر شپش

خلاصه از آن بیماری های انگلیِ شکنجه کننده است که ممکن است هر کبوتری را به فکرِ هاراگیری و خودزنی بیندازد. از آن جایی که شما در این مقاله با بیماری های مهم کبوتر و درمان آن ها آشنا می شوید باید گفت ، بهترین راهِ درمان و رهایی از دستِ این انگلِ منحوس، قطره های آنتی شپشی است که خوشبختانه کیمیا نیستند و به وفور یافت می شود. آیوکتین نیز از محلول های ضد انگلی است که برای درمانِ خوره و کنه و شپشِ های بی سر و پا کاربردِ زیادی دارند!

کلامیدیاز

 شاید از معدود بیماری های روحی در پرندگان باشد. ویروسی که سیستم عصبی آن ها را مختل کرده و عواطف و احساساتشان را تحتِ تاثیر قرار می دهد. اگر پرندگان زبان باز می کردند قطعا خواهان این بودند که شما آنها را نزدِ یک روانپزشک ببرید. مدام در تنهایی و افسردگی خود زیر لب می گویند :(دستِ کبوترایِ عشق واسه کی دونه بپاشه، مگه تنِ من میتونه بدونِ تو زنده باشه؟!!) . پرنده در صورت ابتلا به کلامیدیاز، مضطرب است، شوقِ پریدن و تحرک را از دست داده و در نهایت با پلک هایی متورم و چشمانی تَر از دنیا میروند.

شما می توانید برای راحت کردنِ کبوترتان از این بیمار، به مدتِ پنج شبانه روز و به طور مرتب به آن ها تتراسکلینِ 12 میلی بخورانید. توصیه شده است که میتوانید از شربتِ داکسی سیلین نیز برای درمانِ کلامیدیاز استفاده کنید.

امید است با آگاهی از بیماری های مهم کبوتر و درمان آن ها از رنج کشیدن پرندگان زیبای مان پیشگیری کنیم و در صورتی که نمی توانیم به خوبی از آن ها مراقبت کنیم آن ها را به دست انسان آگاهی بسپاریم تا در سلامتی کامل به زندگی شان ادامه دهند.