مصرف آب و خوراک مرغ بومی : اطمینان از مصرف آب یکی از نکات کلیدی در ارتباط با روزهای ابتدایی پرورش می باشد که باید به آن توجه ویژه نمود. میزان آب مصرفی طی روزهای اول استقرار گله جوان از اهمیت زیادی برخوردار است به طوری که مصرف پایین آب به عنوان یک زنگ خطر محسوب میگردد لذا روزانه باید مقدار آب مصرفی گله کنترل گردد. در واحد های صنعتی و نیمه صنعتی پرورش مرغ بومی که دارای سیستم آبخوری بصورت خودکار هستند میتوان با نصب کنتور در ابتدای مسیر آب سالن و قرائت روزانه آن میزان آب مصرفی گله را تعیین نمود. مصرف مقدار مناسب آب در طول روز (براساس سن گله و شرایط آب و هوایی) بیانگر مصرف خوراک توسط گله و در نتیجه نشان دهنده سلامت و سازگاری گله با شرایط جدید می باشد. در روزهای ابتدایی استقرار گله جوان، برای اطمینان از سازگاری گله بهتر است که علاوه بر قرائت روزانه کنتور آب، میزان مصرف دان هم کنترل گردد زیرا مصرف آب باید با مصرف دان همخوانی داشته باشد، اگر قرائت کنتور بیانگر مصرف آب باشد ولی سطح دان تراف های دانخوری بالا باشد (عدم مصرف خوراک)، میتواند زنگ خطری برای بروز یک حالت حاد باشد. تا حصول مصرف مطلوب آب و خوراک، در محدود نمودن مدت و شدت نور باید احتیاط نماییم. میزان آب مصرفی به عوامل متعددی بستگی دارد .

 

این میزان مصرف آب در شرایط طبیعی و در دمای ۲۱ تا ۲۷ درجه سانتیگراد است و با افزایش دمای سالن ممکن است این میزان مصرف آب دو برابر هم شود.

محققان بهترین دمای آب مصرفی مرغ ها را در شرایط استرس گرمایی حدود ۲۳ درجه سانتیگراد توصیه نموده اند. دسترسی راحت پرنده به آب بخصوص در سنین ابتدایی پرورش اهمیت زیادی دارد. در صورت استفاده از آبخوری به شیوه دستی، باید تعداد آبخوری های موقت به تعداد کافی استفاده نمود (برای هر ۱۰۰ جوجه دو تا سه آبخوری موقت) همچنین دانخوری ها و آبخوری ها باید ۴ تا ۵ نوبت در روز پر شوند. در صورت استفاده از آبخوری سیستم نیپل نیاز است که در ابتدا جوجه را با نیپل آشنا کنیم. افزایش شدت نور سالن باعث درخشندگی بیشتر پین(قسمت فلزی نیپل) و کنجکاوی جوجه و نوک زدن به نیپل می شود.

علاوه بر افزایش شدت نور سالن، سطح نیپل در روزهای ابتدایی حایز اهمیت و توجه است. در روز ابتدایی سطح نیپل برای جلب توجه بیشتر جوجه و نوک زدن به نیل باید پایین باشد (تصویر الف) به نحوی که چشم های جوجه در راستای قسمت انتهایی üzr قرار گیرد. شدت نور بالا و سطح پایین نیپل باعث می شود که در زمان کوتاهی جوجه ها با سیستم آبخوری آشنا شوند. گله باید بخوبی رصد شودودرصورت اطمینان از مصرف آب و خوراک مرغ بومی توسط جوجه ها، میتوان خط لوله را کمی بالا کشید به نحوی که جوجه برای آب خوردن گردن خودرابیشتر به سمت بالا بکشد( نوک جوجه در راستای انتهای پین قرار گیرد) و به راحتی آب مصرف کند(تصویر ب). از هفته دوم پرورش تا پایان دوره کله پرنده در هنگام آبخوردن از نیل باید با افق زاویه ۷۵ درجه بسازد .

استفاده از مکمل های ویتامینی به همراه مکمل های الکترولیتی به صورت متوالی به مدت سه روز باعث ایجاد تعادل الکترولیتی و بطور غیرمستقیم باعث تحریک مصرف آب و خوراک مرغ بومی شده که همین امر در کاهش استرس ناشی از استقرار گله جوان مؤثر است. جوجه ها به طور غریزی از همان سنین ابتدایی به جستجوی خوراک می پردازند و بستر را نوک میزنند که با حرکت در بین جوجه ها باید پرنده را به سمت دانخوری و آبخوری سوق داد و آنها را تشویق به مصرف خوراک و آب نمود. مصرف خوراک در سنین اولیه بخصوص دربدو ورود جوجه به سالن از اهمیت زیادی برخوردار است. مصرف خوراک در سنین ابتدایی، باعث افزایش حرکت روده جوجه ها شده که همین امر در جذب سریعتر زرده شده و از عفونت های ناشی از عدم جذب کیسه زرده بطور چشمگیری کاهش مییابد. همچنین مصرف آب و خوراک مرغ بومی در سنین ابتدایی باعث تکامل سیستم ایمنی جوجه ها می شود که پروتئین در بین مواد مغذی جیره نقش اساسی در تکامل و بهبود عملکرد سیستم ایمنی دارد، لذا خوراک مصرفی در ابتدای ورود جوجه باید با جیره استارتر (پروتئین بالا) شروع شود و از مصرف آرد ذرات بعنوان تنها خوراک در بدو ورود جوجه باید اجتناب نمود و لازم است که از جیره کامل استفاده کرد.

 

مصرف آب و خوراک مرغ بومی : مصرف آب مرغ

اطمینان از مصرف آب یکی از نکات کلیدی در ارتباط با روزهای ابتدایی پرورش می باشد که باید به آن توجه ویژه نمود. میزان آب مصرفی طی روزهای اول استقرار گله جوان از اهمیت زیادی برخوردار است به طوری که مصرف پایین آب به عنوان یک زنگ خطر محسوب میگردد لذا روزانه باید مقدار آب مصرفی گله کنترل گردد. در واحد های صنعتی و نیمه صنعتی پرورش مرغ بومی که دارای سیستم آبخوری بصورت خودکار هستند میتوان با نصب کنتور در ابتدای مسیر آب سالن و قرائت روزانه آن میزان آب مصرفی گله را تعیین نمود. مصرف مقدار مناسب آب در طول روز (براساس سن گله و شرایط آب و هوایی) بیانگر مصرف خوراک توسط گله و در نتیجه نشان دهنده سلامت و سازگاری گله با شرایط جدید می باشد. در روزهای ابتدایی استقرار گله جوان، برای اطمینان از سازگاری گله بهتر است که علاوه بر قرائت روزانه کنتور آب، میزان مصرف آب و خوراک مرغ بومی هم کنترل گردد زیرا مصرف آب باید با مصرف دان همخوانی داشته باشد، اگر قرائت کنتور بیانگر مصرف آب باشد ولی سطح دان تراف های دانخوری بالا باشد (عدم مصرف خوراک)، میتواند زنگ خطری برای بروز یک حالت حاد باشد. تا حصول مصرف مطلوب آب و خوراک، در محدود نمودن مدت و شدت نور باید احتیاط نماییم. میزان آب مصرفی به عوامل متعددی بستگی دارد .

این میزان مصرف آب و خوراک مرغ بومی در شرایط طبیعی و در دمای ۲۱ تا ۲۷ درجه سانتیگراد است و با افزایش دمای سالن ممکن است این میزان مصرف آب دو برابر هم شود.

محققان بهترین دمای آب مصرفی مرغ ها را در شرایط استرس گرمایی حدود ۲۳ درجه سانتیگراد توصیه نموده اند. دسترسی راحت پرنده به آب بخصوص در سنین ابتدایی پرورش اهمیت زیادی دارد. در صورت استفاده از آبخوری به شیوه دستی، باید تعداد آبخوری های موقت به تعداد کافی استفاده نمود (برای هر ۱۰۰ جوجه دو تا سه آبخوری موقت) همچنین دانخوری ها و آبخوری ها باید ۴ تا ۵ نوبت در روز پر شوند. در صورت استفاده از آبخوری سیستم نیپل نیاز است که در ابتدا جوجه را با نیپل آشنا کنیم. افزایش شدت نور سالن باعث درخشندگی بیشتر پین(قسمت فلزی نیپل) و کنجکاوی جوجه و نوک زدن به نیپل می شود.

علاوه بر افزایش شدت نور سالن، سطح نیپل در روزهای ابتدایی حایز اهمیت و توجه است. در روز ابتدایی سطح نیپل برای جلب توجه بیشتر جوجه و نوک زدن به نیل باید پایین باشد (تصویر الف) به نحوی که چشم های جوجه در راستای قسمت انتهایی üzr قرار گیرد. شدت نور بالا و سطح پایین نیپل باعث می شود که در زمان کوتاهی جوجه ها با سیستم آبخوری آشنا شوند. گله باید بخوبی رصد شودودرصورت اطمینان از مصرف آب توسط جوجه ها، میتوان خط لوله را کمی بالا کشید به نحوی که جوجه برای آب خوردن گردن خودرابیشتر به سمت بالا بکشد( نوک جوجه در راستای انتهای پین قرار گیرد) و به راحتی آب مصرف کند(تصویر ب). از هفته دوم پرورش تا پایان دوره کله پرنده در هنگام آبخوردن از نیل باید با افق زاویه ۷۵ درجه بسازد .

استفاده از مکمل های ویتامینی به همراه مکمل های الکترولیتی به صورت متوالی به مدت سه روز باعث ایجاد تعادل الکترولیتی و بطور غیرمستقیم باعث تحریک مصرف آب شده که همین امر در کاهش استرس ناشی از استقرار گله جوان مؤثر است. جوجه ها به طور غریزی از همان سنین ابتدایی به جستجوی خوراک می پردازند و بستر را نوک میزنند که با حرکت در بین جوجه ها باید پرنده را به سمت دانخوری و آبخوری سوق داد و آنها را تشویق به مصرف خوراک و آب نمود. مصرف خوراک در سنین اولیه بخصوص دربدو ورود جوجه به سالن از اهمیت زیادی برخوردار است. مصرف خوراک در سنین ابتدایی، باعث افزایش حرکت روده جوجه ها شده که همین امر در جذب سریعتر زرده شده و از عفونت های ناشی از عدم جذب کیسه زرده بطور چشمگیری کاهش مییابد. همچنینمصرف آب و خوراک مرغ بومی در سنین ابتدایی باعث تکامل سیستم ایمنی جوجه ها می شود که پروتئین در بین مواد مغذی جیره نقش اساسی در تکامل و بهبود عملکرد سیستم ایمنی دارد، لذا خوراک مصرفی در ابتدای ورود جوجه باید با جیره استارتر (پروتئین بالا) شروع شود و از مصرف آرد ذرات بعنوان تنها خوراک در بدو ورود جوجه باید اجتناب نمود و لازم است که از جیره کامل استفاده کرد.