نگهداری و پرورش طوطی برزیلی

طوطی برزیلی که تحت عنوان کوتوله برزیلی نیز شناخته می شود یکی از دوست داشتنی ترین اعضای طوطی سانان می باشد. این پرنده به دلیل ظاهر زیبا، اجتماعی بودن و خلقیات آرامی که دارد توسط افراد مختلف در سراسر دنیا به عنوان پرنده خانگی نگهداری می شود.

جالب است بدانید که طوطی برزیلی برعکس بیشتر پرنده ها مانند مرغ عشق یا مینا به فرایند دستی شدن نیاز ندارد و به راحتی در مدت زمان کوتاه به صاحب خود عادت می کند. عمر مفید این پرنده بین 12 تا 15 سال است و متاسفانه از نظر سخنگو بودن و تقلید صدا استعداد چندانی ندارد.

طوطی برزیلی دارای طولی در حدود 15 تا 17 سانتی متر بوده و وزنی بین 50 تا 60 گرم دارد. البته این پرنده بین دیگر طوطی سان ها کوتاه ترین دم را به خود اختصاص داده است، ولی با این حال نوک بزرگی داشته و از نظر رنگ بندی بسیار زیبا می باشند.

نگهداری و پرورش طوطی برزیلی

نژاد های طوطی برزیلی

در ابتدا باید به این نکته توجه کنید که طوطی برزیلی از نظر ظاهر به دو گروه تقسیم می شوند. یکی از این گروه ها در اطراف چشمان خود دارای حلقه های سفید رنگ می باشند که عبارت اند از:

  • طوطی برزیلی سیاه گونه Agapornis nigrigenis
  • طوطی برزیلی فیشر Fischer
  • طوطی برزیلی نقابدار Masked
  • طوطی برزیلی لیلیان lilianae

گروه دیگری از طوطی برزیلی دارای حلقه مشکی در قسمت های اطراف چشم خود هستند که همانند گروه قبلی شامل 4 پرنده می باشند:

  • طوطی برزیلی صورت هلویی Peach-faced
  • طوطی برزیلی صورت قرمز red-headed
  • طوطی برزیلی آبسینیان pullarius
  • طوطی برزیلی ماداگاسکار Grey-headed

جالب است بدانید که طوطی برزیلی سوین درین swindernianus که به کله سیاه معروف است تنها پرنده از این گونه می باشد که هیچ حلقه ای به دور گردن خود ندارد.

برای شروع پرورش طوطی برزیلی باید چه اقداماتی در نظر گرفته شود؟

نخستین و مهم ترین گام برای نگهداری و پرورش طوطی برزیلی تهیه مولدهای سالم برای تولید تخم نطفه دار می باشد. چنانچه مولد های خریداری شده سلامت کامل را نداشته باشد، کل فرایند ایجاد یک گله مناسب با اختلال مواجه می شود.

نکات مهم در خرید مولد سالم

  • پر و بال های یک پرنده مولد خوب کاملاً تمیز و براق است.
  • پرنده سالم در برابر هرگونه تغییر یا اتفاق باید به خوبی واکنش نشان دهد.
  • نباید به پرها در قسمت مخرج پرنده هیچ فضولاتی چسبیده باشد.
  • ترشحات در قسمت های اطراف چشم پرنده به منزله بیمار بودن آن می باشد.
  • وجود هر گونه ترشحات در بینی طوطی برزیلی مولد نشانگر بیمار بودن آن است.
  • پرهای پرنده باید به شکل مرتب و بدون پف شدگی باشد.

محیط پرورش طوطی برزیلی

محیط نگهداری پرنده در بحث پرورش طوطی برزیلی، دومین فاکتور مهم در نظر گرفته می شود. از این رو مکانی که برای نگهداری این پرنده در نظر می گیرید باید از هر نظر استانداردهای لازم را داشته باشد تا سلامتی و رشد طوطی ها با مشکلی مواجه نشود. در این حالت شما خواهید توانست در هر فصل از سال بدون هیچ محدودیتی به پرورش و نگهداری طوطی برزیلی بپردازید و به طور دوره درآمدزایی کنید. در واقع شرایط مناسب سالن این امکان را به وجود می آورد که می توانید به طور دائم از تخم های نطفه دار پرنده های زینتی با دستگاه جوجه کشی و یا روش طبیعی جوجه کشی کرده و تعداد گله را افزایش دهید.

محیط پرورش طوطی برزیلی

طوطی برزیلی در مقایسه با بسیاری از پرنده های زینتی بازیگوش و پر جنب و جوش می باشد، از این رو باید قفس را که برای نگهداری آن خریداری می کنید بزرگ باشد. طوطی برزیلی در داخل قفس لانه ای برای خود خواهد ساخت، از این رو حتماً باید برگ، شاخه، چوب و تکه های کاغذ در اختیار آن قرار دهید. البته باید از تمیز و بهداشتی بودن آنها اطمینان حاصل کنید تا امکان حضور بیماری و آلودگی به صفر برسد.

از قرار دادن قفس در مکان هایی که در دسترس کودکان یا حیوانات خانگی است اکیداً خودداری کنید.  همچنین بالا بودن سر و صدا در محیط می تواند طوطی برزیلی را از نظر عصبی تحت فشار قرار دهد.

این پرنده دارای طبع گرم بوده و به همین دلیل باید محیطی که برای نگهداری آن در نظر می گیرید از نظر دمایی کمی گرم و مرطوب باشد تا هیچ مشکلی سلامتی آن را تحت تاثیر قرار ندهد.

قفس طوطی برزیلی را به هیچ عنوان در آشپزخانه قرار ندهید، چرا که بوی سرخ کردنی و ادویه ها می تواند سلامتی آن را به خطر انداخته و در بدترین حالت باعث خفگی طوطی شود.

به هنگام خرید قفس دقت کنید که دارای روکش استیل باشد، چرا که طوطی برزیلی علاقه شدید به جویدن میله های قفس دارد و در صورتی که قفس از نوع رنگ کاری شده باشد، سرب و دیگر مواد شیمیایی وارد دستگاه گوارشی پرنده می شوند و می توانند به راحتی آن را مسموم کنند.

در بحث پرورش تمامی پرنده های اهلی و زینتی باید نسبت نر به ماده در داخل قفس رعایت شود تا فرایند تولید تخم نطفه دار به درستی صورت بگیرد. این مهم را در نظر داشته باشید که نگه داشتن در دسته های چندتایی در قفس های جداگانه می تواند خطر ابتلا به انواع بیماری ها در طوطی برزیلی را تا به حداقل میزان ممکن برساند. در حالت کلی بحث پرورش پرنده های زینتی و گران قیمت و موفقیت در این امر با رعایت نکات بهداشتی رابطه مستقیم دارد.

محل نگهداری طوطی برزیلی باید تمیز و خالی از آلودگی باشد. هر هفته باید دانخوری و آبخوری پرنده را پاکسازی و ضدعفونی کنید تا امکان رشد و حضور هرگونه میکروب یا آلودگی در آنها به صفر برسد.

تغذیه طوطی برزیلی

طوطی برزیلی به طور وحشی در سرزمین ها و اقلیم های زیادی در سراسر دنیا زندگی می کند. این پرنده برای تغذیه از دانه ها، میوه ها، جوانه برخی گیاهان، انواع غلات و دانه های ذرت استفاده می نماید.

تغذیه طوطی برزیلی 

این در حالیست که وقتی که طوطی برزیلی توسط فرد یا پرورش دهنده ای نگهداری می شود، با پیروی از یک برنامه غذایی خاص از انواع غذاها و مکمل های مناسب تغذیه می کند. به طور متوسط طوطی برزیلی در طی یک روز به 60 گرم جیره غذایی نیاز دارد.

تغذیه طوطی برزیلی بالغ با جوجه ها کاملا فرق دارد. جوجه ها باید با سرلاک مخصوص پرنده های زینتی تغذیه شوند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تغذیه جوجه ها پیشنهاد میکنم حتما مقاله نحوه سرلاک دادن به جوجه ها را مطالعه نمایید.

برای تغذیه طوطی برزیلی باید از چه مواد غذایی بهره گیری شود ؟

انواع دانه ها در فروشگاه های پرنده قابل خریداری است، اما باید توجه کنید که تنها بهره گیری از دانه به عنوان غذا نمی تواند نیاز طوطی برزیلی به کلسیم و ویتامین را رفع کند. از این رو توصیه می شود به همراه دانه ها از انواع میوه ها مانند موز، گلابی، سیب، کیوی، انگور، توت و انواع سبزیجات همانند اسفناج، هویج، کاهو، تربچه و جعفری بهره گیری کنید. علاوه بر موارد ذکر شده، می توانید از بادام، گردو، تخم آفتابگردان و فندق نیز استفاده نمایید.

البته دقت کنید که بالا رفتن میزان چربی در بدن طوطی برزیلی می تواند باعث چاقی آن شود که این خود زمینه را برای ظهور انواع بیماری های کبدی در پرنده ایجاد می کند. از این رو در دادن آجیل های خشک مانند تخم آفتابگردان به طوطی برزیلی باید زیاده روی نشود.

نبود و یا کمبود ویتامین، پروتئین و کلسیم در طوطی برزیلی می تواند باعث پژمردگی و کم حوصلگی آن شود. از این رو در صورت امکان مواد مغذی لازم را به آبخوری پرنده بیفزایید. برای تامین کلسیم نیز می توانید از استخوان یا صدف کف دریا استفاده نمایید.

به این نکته نیز توجه داشته باشید که طوطی برزیلی پلاستیک را می جود، از این رو حتما دانخوری و آبخوری سفالی و یا چینی در قفس قرار دهید.

نشانه های بیماری در طوطی برزیلی

یکی از مهم ترین مواردی که در بحث پرورش پرنده مد نظر گرفته می شود بیماری است که باید علائم آن به دقت بررسی شود.

  • کم اشتهایی و پایین آمدن وزن
  • چشمان خواب آلود و نیمه باز
  • افتادگی دم و سر
  • پف بودن پرهای بدنشان
  • خستگی  و عدم تعادل
  • چسبیدن فضولات به پرهای مخرج
  • عوض شدن رنگ و حالت فضولات
  • هضم نشدن برخی غذا ها
  • ترشحات کنار چشم
  • ترشحات سوراخ های قسمت بینی
  • صدای وز وز سینه

موارد نام برده می توان به عنوان علائم بیماری های طوطی برزیلی در نظر گرفت. در صورت مشاهده هر یک از این موارد باید تمهیدات لازم برای درمان در نظر گرفته شود. یکی از مهمترین عواملی که باعث بیماری طوطی برزیلی ها میشود، سوء تغذیه و کمبود ویتامین ها و مواد معدنی است. بنابراین باید به صورت دوره ای از مولتی ویتامین مخصوص پرندگان زینتی نیز در کنار غذای آنها استفاده شود.

از دادن نوشیدنی هایی مانند دلستر یا نوشابه  و غذاهای مضر به پرنده خودداری کنید. تنقلات مانند شکلات یا کیک می تواند در بحث هضم پرنده را با مشکل مواجه کند. برخی از محصولات چون سیر، ریواس یا حتی سیب زمینی خام می تواند باعث بیماری طوطی شود. به هیچ عنوان به جیره غذایی پرنده رب، روغن، شکر و یا ادویه اضافه نکنید.

جفت گیری طوطی برزیلی

برای این که بتوانید پرورش طوطی برزیلی را به بهترین نحو ممکن انجام دهید باید حتماً آن ها را به صورت جفت نگهداری کنید. بعد از جفت شدن پرنده ها شما می توانید با در نظر گرفتن تمهیدات لازم آنها را برای جفتگیری و تولید تخم نطفه دار آماده نمایید. فصل جفتگیری طوطی برزیلی تابستان و بهار است. برای این کار حتماً باید لانه و نور کافی در اختیار پرنده قرار داده شود.

طوطی برزیلی برای جفتگیری و تولید تخم نطفه دار باید با استفاده از مواد غذایی مناسب  و مقوی تغذیه شود. در این دوران بهتر است به همراه غذاها به این پرنده تخم مرغ آب پز شده نیز بدهید تا قوای جنسی پرنده برای تولید تخم نطفه دار باکیفیت را بالا ببرد.

جفت گیری طوطی برزیلی 

شایان ذکر است که اگر این پرنده خود آشیانه را نسازد اقدام به جفتگیری نمی کند؛ پس حتماً باید مواد لازم مانند شاخ، برگ، الیاف نارگیل، چوب خورده و کاغذهای تکه تکه شده را در اختیارشان قرار دهید.

تقریباً 7 روز بعد از جفتگیری، طوطی برزیلی تخم گذاری می کند. گونه ماده در هر دوره حدوداً 5 یا 6 عدد تخم می گذارد که دوره تبدیل تخم به جوجه در انها 21 روز می باشد.

در صورت جوجه کشی مصنوعی از تخم نطفه دار طوطی برزیلی پیشنهاد می شود که از دستگاه جوجه کشی مخصوص پرنده های زینتی و کم ظرفیت استفاده نمایید، تا جوجه کشی در بهترین شرایط ممکن و با راندمان بالا انجام شود.