پرنده های بیمار و تلف شده

 از نظر اقتصادی احداث محلی برای پرنده های بیمار یا بیمارستان در مزرعه مرغ مادر مقرون به صرفه نیست. حتی در مورد بیماریهای غیر عفونی و نقایص فیزیکی نیز صادق است زیرا این قبیل پرنده ها بندرت بهبودی کامل یافته و قابل بازگشت به داخل گله میباشند. علاوه بر این سیستم ایمنی این پرنده ها تضعیف شده و کانون مناسبی جهت عوامل بیماریزا میباشند. از اینرو این قبیل پرنده ها باید از گله حذف شوند. در مورد پرنده های تلف شده جایگزین مناسبی برای روش سوزاندن لاشه وجود ندارد. منجمد کردن و استفاده مجدد جهت تولید کود کمپوست جایگزینی برای سوزاندن لاشه در مزارع جوجه گوشتی است اما در مزارع مرغ مادر دفع بیدرنگ پرنده های تلف شده جهت پیشگیری از بیماریها ضروری است.

در جدول زیر خلاصهای از عملیاتی که جهت اطمینان از سطوح مختلف ایمنی زیستی در مزارع مرغ مادر لازم است آورده شده است. بطوریکه قبلا توزیع داده شد بازتاب سطوح مختلف ایمنی زیستی سطوح مختلف محافظت از گله مرغ مادر را در پی خواهد داشت و واضح است که برای دستیابی به این سطوح مختلف هزینه های متفاوتی باید پرداخت کرد. در زمینه توجیه اقتصادی هزینه ایمنی زیستی جیفورد و همکاران (۱۹۹۹) مدل اقتصادی منحصر به فردی را برای هزینه و ارزش ایمنی زیستی ارائه نمودند.

این محققین بیماریها را از لحاظ شدت بیماریزایی به ۳ دسته از متوسط تا بسیار شدید طبقه بندی نمودند، که در جدول ذیل شرح داده شده است. بدیهی است که اگر در گله مرغ مادر الارنگوتراکئیت ( ILT ) بروز نموده باشد افت تولید بسیار شدیدتر از حالتی است که گله دچار مایکوپلاسما گلی سپتیکوم ( MG) باشد. برعکس، در این مورد ایمنی زیستی با شدت بیشتری نسبت به احتمال بروز لارنگوتراکئیت اجرا میشود. بر این اساس جیفورد و همکاران (۱۹۸۹) ۳ سطح ایمنی زیستی را برای مزارع مرغ مادر از بدون دوش تا دوش گرفتن اجباری قبل از ورود به مزرعه تعریف نمودند.

پرنده های بیمار و تلف شده

تاثثیر بیماری بر عملکرد گله مرغ مادر

 

در سطح سوم ایمنی زیستی دوش گرفتن در محل ورود به مزرعه مرغ مادر بسیار معمول است و بدیهی است که بسیار پر هزینه است اما انتظار میرود که سطح مطلوبی از محافظت را ایجاد کند.

 

اگر در منطقهای یک بیماری رایج شود به نظر میرسد در سطح اول ایمنی زیستی احتمال وقوع بیماری در گله ۱۰۰ درصد باشد ( جدول ۷-4). در واقع به نظر میرسد در سطح سوم ایمنی زیستی ۹۰ درصد از گله تحت تأثیر قرار نگیرند. با استفاده از این پیش بینی، هزینه ایمنی زیستی بعلاوه هزینه مربوط به کاهش تولید، در حالتهای مختلف در یک گله مادر به ظرفیت ۲۰ هزار قطعهای به شرح جدول زیر میباشد.

 

 

در صورت عدم وجود ایمنی زیستی وقوع بیماری اجتناب ناپذیر است. در این حالت جیفورد و همکاران (۱۹۸۹) پیش بینی نمودند که میانگین ضرر برای گله مادر ۲۰ هزار قطعهای در حدود ۳۰ هزار دلار در صورت بروز لارنگوتراکئیت ( ILT )تا حداقل ۱۳۹۰۰ دلار برای مایکوپلاسما گلی سپتیکوم ( MG) میباشد. در سطح سوم ایمنی زیستی صرفنظر از طبقه بیماری میزان ضرر ۲۷۰۰ تا ۳ هزار دلار خواهد بود. بدیهی است که ایمنی زیستی شدید تضمین مطلق برای پیشگیری از بیماری نیست اما به نظر میرسد برای پرنده های با ارزشی همچون مرغهای مادر گوشتی، اطمینان از ایمنی زیستی اجتناب ناپذیر است. مشکلی که در زمان وقوع بیماری در گله مرغ مادر مد نظر قرار نگرفته ضرر اقتصادی نشان داده شده در جدول بالا نیست بلکه مهمتر از آن مشکلی است که در ارتباط با تخم مرغ های قابل جوجه کشی یا جوجه های تولیدی به منظور تأمین نیاز مشتریان جوجه گوشتی میباشد.

در پایان، اگر تمایل به پرورش و جوجه کشی  دارید پیشنهاد میکنم از دستگاه جوجه کشی ارزان قیمت اسکندری سری ایزی باتور 5 دیدن فرمایید.

پیشنهادات میکنیم مطالب زیر را در نیز در مورد  جوجه کشی مطالعه نمایید: