میزان مصرف جیره غذایی مرغ ها در شرایط مختلف

عادت پذیری، پرنده برای خنک کردن خود انرژی مصرف می کند. در نتیجه دمای محیطی بالا و در دمای محیطی پائین بازده خوراک کاهش می یابد ( غذای بیشتری به ازای هر تخم مرغ مصرف می شود ). در دمای محیطی بالا به دلیل افت تولید تخم مرغ بازده خوراک سریع تر افت می کند.

در صورتیکه اتلاف خوراکی وجود داشته باشد بازده واقعی خوراک تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. که این امر ممکن است به دلیل مدیریت نامناسب دانخوری به ویژه در دانخوری های بشقابی باشد.

دانخوری های مرغ و خروس باید در ارتفاع مناسبی تنظیم شوند و همچنین عمق دان در داخل دانخوری ها نیز باید مناسب باشد. یکنواختی بافت خوراک نیز مهم می باشد. در صورتیکه تغییراتی در بافت خوراکی به وجود آید به ویژه زمانیکه اندازه ذرات خوراکی به طور ناگهانی از کوچک به بزرگی تغییر یابد اتلاف دان به وسیله پرنده افزایش خواهد یافت.

برنامه تغذیه ای خروس های بالغ

وضعیت و عملکرد خروس های مادر جهت تولید مطلوب جوجه به ازای هر مرغ بسیار مهم می باشد.

از دلایل مهم کاهش جوجه در آوری ناباروری می باشد. اگر مرغ تخم مرغ ناباروری تولید کند دلیل آن عدم حضور اسپرم در مجرای تخمدان می باشد که این امر مستقیما بستگی به دفعات جفتگیری مؤثر دارد. در اغلب موارد، کاهش جوجه در آوری به دلیل شرایط نامناسب بدن مرغ و یا خروس ها می باشد که به موجب آن فعالیت جفتگیری کاهش می یابد.

این مسئله در مرغ ها بیشتر به خاطر تغذیه بیش از حد و چاقی بوده و در خروس ها به دلیل تغذیه بیش از حد یا کمتر از حد مورد نیاز بروز می کند. همانطور که به تأمین احتیاجات و تنظیم مداوم مقدار خوراک مرغ ها باید اهمیت داد، شرایط محیطی و تغذیه ای خروس ها نیز باید به دقت تحت نظر باشد. در اکثر شرایط تخمین احتیاجات غذایی خروس ها آسان تر می باشد زیرا آنها همانند مرغها پیچیدگی های مربوط به تولید تخم مرغ را ندارند. لذا برنامه تغذیه ای فقط جهت تأمین دو نیاز اساسی مد نظر قرار می گیرد که عبارت اند از نیاز برای رشد و نگهداری بدن. معیار اصلی در برنامه های تغذیه ای خروس ها وزن بدن، وضعیت بدنی و کنترل جثه و یکنواختی می باشد.

تفاوت های زیادی در استانداردهای غذایی خروس ها در مقایسه با مرغ ها وجود دارد غلظت مواد مغذی محتوی جیره از جیره های غلیظ مورد استفاده برای مرغ ها در شرایط آب و هوایی گرم تا جیره های رفیق مخصوص خروس ها تغییر می کند.

خروس ها پروتئین، آمینو اسیدها و کلسیم کمتری نسبت به مرغ ها نیاز دارند. مقدار خوراک مصرفی خروس ها از ۱۰۰ گرم در روز برای هر پرنده تا ۱۹۵ گرم که معادل مرغ ها می باشد متغییر است. البته هر دو مقدار شامطلوب می باشد، در حالیکه به نظر می رسد مصرف زیادی کنیم برای خروس های بالغ مسئله ساز باشد ولی مصرف بالای پروتئین موجب کاهش باروری می شود. ضمن اینکه انرژی احتمالا مهمترین ماده مغلی برای خروس ها می باشد و مقدار مورد نیاز آن تحت تأثیر دمای محیط قرار می گیرد.

به نظر می رسد مصرف کمتر از ۳۵۰ کیلو کالری انرژی قابل سوخت و ساز در روز در شرایط آب و هوایی معتدل موجب کاهش باروری خروس ها می شود گزارشاتی مبنی بر عملکرد ضعیف جوجه های حاصل از خروس های تغذیه شده با ۳۰۰ تا ۳۶۰ در مقایسه با ۳۸۰ کیلو کالری انرژی قابل سوخت و ساز در هر کیلوگرم خوراکی وجود دارد.

اخیره برام ول و همکاران (۱۹۹۹) همبستگی بین مصرف انرژی خروس ها با تولید می و جوجه در آوری را بررسی کردند ( جدول ۳۷-4). با افزایش مصرف انرژی درصد خروس هایی که در اواخر دوره متی تولید می کنند افزایش یافت. این وضعیت با افزایش اندازه بیضه همراه بود

جدول ۳۷-۵ ). افزایش مصرف انرژی علاوه بر افزایش تعداد خروس های تولید کننده منی، تعداد اسپرم های نفوذ کننده به غشاء پری ویثلین که معیار مناسب جهت اندازه گیری قابلیت باروری است، نیز افزایش داد.

عملکرد خروس های بالغ

اگر به جوجه کشی از مرغ و خروس علاقه دارید میتوانید با خرید یک ماشین جوجه کشی اتوماتیک به جوجه کشی از انواع مختلف نژاد پرندگان محلی و زینتی بپردازید

پیشنهادات میکنیم مطالب زیر را در نیز در مورد  جوجه کشی مطالعه نمایید:

     

    گروه صنعتی اسکندری در آپارات
    گروه صنعتی اسکندری در اینستاگرام
    گروه صنعتی اسکندری در فیس بوک
    گروه صنعتی اسکندری در تلگرام
    گروه صنعتی اسکندری در تویتر
    گروه صنعتی اسکندری در یوتیوب