مقدار خوراک مصرفی پرنده ها

زمانیکه پرنده ها به اوج تولید از لحاظ مقدار تخم مرغ تولیدی می رسند باید مصرف خوراک کاهش یابد. اغلب این موضوع سر در گم کننده است که چه مقدار و با چه سرعتی خوراکی مصرفی باید کاهش یابد و این موضوع تا حدی جالب توجه است که همان اصول مورد استفاده قبل از اوج تولید باید در این زمان نیز به کار روند. این بدین معنی است که پرنده ها باید بر اساس تولید تخم مرغ، وزن بدن و مدت زمان مصرف دان تغذیه شوند. همیشه پس از اوج تولید مدت مصرف خوراک افزایش می یابد و این نشانگر مصرف بیش از حد خوراکی توسط پرنده ها است. مهمترین مسئله در این زمان جلو گیری از چاق شدن پرنده ها است. در صورتیکه پس از اوج تولید مصرف خوراک کاهش نیابد، به دلیل اینکه تولید تخم مرغ رو به کاهش است بخش زیادی از خوراک جهت رشد مصرف می شود. بنابراین پس از اوج تولید از لحاظ مقدار تخم مرغ تولیدی وزن بدن مهمترین فراسنجه جهت تنظیم تخصیص میزان خوراک می باشد. در این زمان نیز مقداری افزایش وزن برای پرنده ضروری است، البته کاهش وزن نشانگر کاهش شدید مصرف خوراک می باشد.

تخصیص خوراکی و یا کاهش آن برای گله های مادر باید بر اساس احتیاجات آنها صورت گیرد. مرغ مواد مغذی را برای چهار عامل مهم رشد، تولید تخم مرغ، حفظ عملکرد طبیعی بدن و فعالیت روزانه نیاز دارد. هر یک از این نیازها بر اساس سن، دمای محیط و نوع ماده مغذی مصرفی متغییر است. فرآیند رشد، تولید تخم مرغ و نگهداری به پروتئین و انرژی نیاز دارند در حالیکه فعالیت، فقط به انرژی نیاز دارد. نیازهای واقعی به هر یک از این مواد مغذی در جدول ۰ – ۳۰ نشان داده شده است. آنچه باعث تعجب می شود این است که نیاز نگهداری عامل مهمی است که بیشترین اثر را بر مقدار انرژی مورد نیاز مرغ مادر می گذارد. دومین عامل تولید تخم مرغ و در نهایت رشد و فعالیت هستند که بر مقدار انرژی مورد نیاز تأثیر می گذارند. از بین عوامل مذکور فقط تولید تخم مرغ و نگهداری بر نیاز پروتئین پرنده تأثیر می گذارند. با این وجود هنگامیکه پرنده مسن تر می شود نیاز به مواد مغذی و نحوه توزیع این نیازها تغییر می یابد.

 

 

انرژی مورد نیاز مرغ ها

 

در سن 55 هفتگی در مقایسه با ۳۲ هفتگی پرنده به انرژی و پروتئین کمتری برای تولید تخم مرغ نیاز دارد زیرا تولید تخم مرغ کاهش می یابد ( با اینکه اندازه تخم مرغ افزایش می یابد ) ولی مواد مغذی مورد نیاز برای نگهداری افزایش می یابد زیرا در طی ۲۳ هفته پرنده رشد کرده و به غذای بیشتری برای نگهداری خود نیاز دارد. در سن 55 هفتگی اگر همه شرایط به خوبی پیش بروند سرعت رشد به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و انرژی و پروتئین مورد نیاز برای رشد به مقدار زیادی کاهش می یابند. میزان کاهش در مواد مغذی مورد نیاز به دلیل کاهش تولید و رشد بیشتر از افزایش نیاز نگهداری بوده که روی هم رفته موجب کاهش انرژی (۱۰، در مقابل ۷۰ء کیلو کالری) و پروتئین (۱۹ در مقابل ۲۱ گرم ) مورد نیاز می شود.

با کاهش احتیاجات پرنده می توان مقدار خوراک مصرفی را کاهش داد و یا مواد مغذی جیره از جمله انرژی و پروتئین را کاهش داد. در عمل کاهش مصرف خوراک پس از اوج تولید به مراتب روش ساده تر و مطمئن تری برای کاهش مصرف مواد مغذی توسط پرنده است. کاهش انرژی یا پروتئین جیره مستلزم تغییر جیره است که به نوبه خود می تواند موجب بروز تنش برای پرنده شود. در مزارعی که سنین مختلف گله مادر پرورش می دهند دریافت جیره های مختلف به دلیل احتمال اشتباه در انتقال خوراک به سیلوهای مربوطه، مخاطره آمیز می باشد. تغییر غلظت جیره یک یا دو مرحله در طول دوره انجام می شود، چون در حقیقت نیاز پرنده ها پس از اوج تولید به تدریج و به طور مداوم کاهش می یابد، البته این هدف از طریق مقدار خوراکی مصرفی بسیار آسان تر حاصل می شود.

 

پیشنهادات میکنیم مطالب زیر را در نیز در مورد  جوجه کشی مطالعه نمایید:

     

    [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

    گروه صنعتی اسکندری در آپارات
    گروه صنعتی اسکندری در اینستاگرام
    گروه صنعتی اسکندری در فیس بوک
    گروه صنعتی اسکندری در تلگرام
    گروه صنعتی اسکندری در تویتر
    گروه صنعتی اسکندری در یوتیوب