روش اسپری (افشاندن)

ادامه مقاله معرفی بیماری های شایع مرغ بومی – بخش چهارم : معمولا از این روش و اکسیناسیون در پرورش مرغ بومی به دلیل ظرفیت محدود گله چندان استفاده نمی شود. از این روش میتوان برای واکسیناسیون علیه بیماری های نیو کاسل و برونشیت استفاده نمود. از مزایای عمده این روش سرعت عمل و کاهش استرسی به پرنده است. این روش بعد از رقیق سازی (هر ۱۰۰۰ ذز واکسن در ۱۰۰ سی – سی آب مقطر) با استفاده از دستگاه اسپری کننده (سم پاش های باغبانی به دلیل عدم یکنواختی قطرات مناسب نیستند) انجام می گیرد و قطرات واکسن به درون چشم و به درون دستگاه تنفسی پرنده وارد شده که باعث واکنش موضعی در چشم غده هاردرین و واکنش مخاط دستگاه تنفسی می شود.

 

روش آشامیدنی

تجویز واکسن به روش آشامیدنی، رایج ترین و ساده ترین روش واکسیناسیون محسوب می شود. علی رغم ساده بودن این روش به دلیل عدم اطمینان از مصرف یکنواخت کل گله، میزان تیتر حاصله کمتر و غیر یکنواخت تر از سایر روش ها است. لذا در پرورش نیمچه مرغ بومی در مناطقی با احتمال ریسک بالای بیماری برای بالا بردن میزان و یکنواختی ایمنیت گله، بهتر است که نوبت اول واکسن به شیوه آشامیدنی مصرف شود و نوبت دوم واکسن به روش تزریقی و یا قطره چشمی به انجام برسد. در پرورش مرغ بومی با این شیوه می توان واکسن های زنده مهم در پرورش نیمچه از قبیل نیوکاسل، برونشیت و گامبرو را با این روش تجویز نمود. در گله های مولد (بالغ) در شرایط معمول با این روش و اکسیناسیون صورت می گیرد.

در پرورش مرغ بومی سیستم آبخوری ممکن است اتوماتیک (استفاده از نیل و یا آبخوری زنگوله ای) و یا دستی ( استفاده از آبخوری کله قندی) باشد به هر حال صرفه نظر از نوع سیستم آبخوری، مراحل آمادهسازی محلول واکسن و تشنگی دادن به گله قبل از مصرف واکسن یکسان می باشد. محرومیت از آب (تشنگی) قبل از مصرف و شیوه آماده سازی واکسن در کارایی و اکسیناسیون و دستیابی به عیار مناسب آنتی بادی علیه بیماری حائز اهمیت است.

محرومیت از آب (تشنگی دادن) قبل از تجویز واکسن، برای اطمینان از مصرف واکسنهای آشامیدنی توسط گله، بسته به فصل سال نیاز به یک دوره محرومیت از آب به مدت یک تا سه ساعت است. زمان مناسب تجویز واکسن به شیوه آشامیدنی بهتر است که در ساعات خنکی روز صورت گیرد تا محلول واکسن در معرض گرمای محیط از تخریب نشود.

معرفی بیماری های شایع مرغ بومی

معرفی بیماری های شایع مرغ بومی

آماده سازی محلول واکسن به روش آشامیدنی

تهیه صحیح محلول واکسن در دستیابی به یک عیار مناسب پادتن علیه بیماری حایز اهمیت است. روز قبل از واکسیناسیون باید آبخوری ها را با آب خالی و بدون استفاده از مواد ضد عفونی و یا پاک کننده شستشو داد. آب مورد استفاده باید فاقد کلر بوده و برای افزایش راندمان واکسنهای آشامیدنی، میتوان از شیر خشک بدون چربی استفاده نمود. قدرت ماندگاری واکسن در آب محتوی شیر خشک بیشتر می شود.

پروتئین های موجود در شیرخشک با یونهای مضر نظیر کلر، آهن، روی، مس، ترکیب شده و مانع صدمه این یونها به واکسن میگردد و همین امر قدرت ماندگاری واکسن را تا چندین ساعت افزایش می دهد. باید توجه نمود که شیر خشک مورد استفاده باید از نوع شیر خشک بدون چربی و از شیر گاو تهیه شده باشد و شیرخشک با منشأ گیاهی فاقد کارآیی لازم می باشد.

همچنین شیرخشک هایی خریداری شود که در دستور ساخت آنها ذکر شده باشد که چربی شیر به روش فیلتراسیون از شیر جدا شده است. زیرا چربی گیری شیر به روش حرارت باعث تخریب ساختمان پروتئینهای شیر و کاهش کارآیی شیر خشک در حفاظت از واکسن می شود. ضمنا باید توجه نمود که از شیرخشک هایی با مصرف انسانی و یا دامی به علت وجود چربی بالا و حلالیت نامناسب آن نباید جهت واکسيناسيون مورد استفاده قرار گیرد.

ادامه دارد …

بیشتر بخوانید :   بیماری های مرغ بومی بخش اول

معرفی بیماری های شایع مرغ بومی ، بیماری های مرغ بومی ، انواع بیماری مرغ بومی ، بیماری های مرغ ، شناسایی بیماری مرغ ،  مرغ محلی

دانلود pdfاز این صفحه پرینت بگیرید