ادامه مقاله معرفی بیماریهای اصلی مرغ بومی – بخش هفتم : استرس فعالیت اندام هایی نظیر مغز، قلب، عضلات و ریه ها را افزایش می دهد و بالطبع نیاز این اندام ها به مواد مغذی بیشتر می شود. لذا باعث کاهش ذخایر مواد مغذی بدن و در نتیجه تضعیف بدن و سیستم ایمنی خواهد شد. جهت بهبود عملکرد و اکسیناسیون باید در درجه اول عوامل استرس زا را شناسایی و رفع نمود و برای جبران اثرات منفی ناشی از استرس و تقویت سیستم ایمنی اقدام به مصرف مکملهای ویتامینی (که بیشتر شامل ویتامین های E ،A و گروه های B باشند) و الکترولیت نمود. ویتامین A روی سلامت غشای سلولی مؤثر بوده و قدرت دفاعی سلول ها را در برابر عوامل بیماریزا افزایش می دهد. ویتامینهای E و گروه B باعث افزایش تولید پادتنها و در نتیجه افزایش مقاومت پرنده در برابر بیماری هامی گردد. لذا تجویز مکمل ویتامینی و الکترولیت به صورت آشامیدنی سه روز قبل از واکسیناسیون می تواند باعث تقویت سیستم ایمنی و در نتیجه عملکرد و اکسیناسیون بهتر می گردد. کیفیت مواد اولیه جیره هم در عملکرد مناسب بهتر عمل و اکسیناسیون مؤثر است. کیفیت پایین مواد تشکیل دهنده جیره بخصوص مواقعی که این مواد به مدت طولانی و در یک شرایط نامناسب انبار شده باشند، احتمال آلودگی این مواد (بخصوص ذرت) با سموم آفلاتوکسین فراوان است. سموم آفلاتوکسین به علت کاهش تولید پادتن، سیستم ایمنی بدن را ضعیف می نمایند. لذا در صورت احتمال آلودگی مواد جیره می توان چند روز قبل از واکسیناسیون از محصولات خنثی کننده سموم در جیره استفاده نمود. میزان پروتئین جیره هم بر روی سطح ایمنی مرغ ها تأثیرگذار است. بطوریکه کمبود پروتئین و یا اسیدهای آمینه جیره – .باعث محدودیت در ساخت آنتی بادی ها گردد

 

برای اطمینان از عمل واکسیناسیون و ایمنیت گله باید تیتر آنتی بادی (میزان پادتن حاصل از مصرف واکسن) گله توسط آزمایشگاه اندازه گیری شود. بطور معمول جهت تعیین تیتر آنتی بادی مرغ ها از دو تست “HT و یا تست ELISA” استفاده می شود. برای تعیین تیتر آنتی بادی در برابر بیماری نیوکاسل برونشیت عفونی و آنفلونزا میتوان از تست HI استفاده نمود. عملاً در شرایط معمول از تست الایزا در پرورش نیمچه برای سنجش تیتر آنتی بادی مادری گامبورو در جوجه ها جهت تعیین زمان مناسب و اکسیناسیون علیه این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد.

در ادامه مقاله معرفی بیماریهای اصلی مرغ بومی برای تعیین میزان تیتر آنتی بادی نیاز است که چند نمونه خون بطور تصادفی از گله گرفته و به آزمایشگاه سرم شناسی ارسال شود. تعیین تیتر آنتی بادی بسته به فصل سال و احتمال شیوع بیماری را می توان چند بار در سال انجام داد. برای گله مولد و بالغ تعیین تیتر آنتی بادی برای بیماریهای آنفلوآنزا، نیوکاسل و برونشیت و برای پرورش نیمچه ها علاوه بر بیماری های آنفلوآنزا، نیوکاسل و برونشیت بهتر است که برای بیماری گامبر و تا قبل از دو ماهگی انجام شود. با توجه به اپیدمی شدن بیماری نیوکاسل در اکثر نقاط کشور بهتر است تعیین تیتر آنتی بادی برای گله های جوان بخصوص با نزدیک شدن به فصل پاییز صورت گیرد. برداشت نمونه خون با استفاده از سرنگهای پلاستیکی یک بار مصرف از ورید زیر بال پرنده حدود ۳ سی سی خون برداشت و درون لوله های پلاستیکی و یا ویال های شیشه ای درب دار منتقل و به آزمایشگاه فرستاده می شود. نمونه های جهت آزمایشات سر می باید در دمای یخچال (۲ تا۸ درجه) و در مدت کمتر از ۴۸ ساعت به آزمایشگاه رساند.

 

معرفی بیماریهای اصلی مرغ بومی

معرفی بیماریهای اصلی مرغ بومی

– برای نشان دادن دقت در انجام نمونه گیری و اینکه تیتر آنتی بادی نمونه ها تا چه حد میتواند به عنوان عیار پادتن در کل گله مورد قبول گیرد از اصطلاحی به نام ضریب تغییرات (CV) استفاده می شود. ضریب تغییرات از تقسیم انحراف معیار به میانگین به دست می آید. هر چه مقدار CV تیتر آنتی بادی کوچک تر باشد، نشان دهنده دقت نمونه برداری و اینکه عیار پادتن در نمونه بیانگر عیار پادتن در گله می باشد و برعکس بالا بودن ضریب تغییرات عیار پادتن (تیتر) بیانگر عدم یکنواختی نمونه هاست و باید CV تعداد نمونه بیشتری جهت تعیین عیار پادتن گله مورد استفاده قرار گیرد. اگر مربوط به تیتر نمونه ها کمتر از ۳۰ باشد بیانگر این است که عیار پادتن نمونه با عیار پادتن گله همخوانی دارد. و اگر میزان CV بیشتر از ۵۰ باشد بیانگر عدم همخوانی عیار پادتن نمونه ها با عیار پادتن گله می باشد.

کلمات مرتبط : معرفی بیماریهای اصلی مرغ بومی ، بیماری های مرغ ، بیماری های مرغ بومی ، انواع بیماری مرغ بومی ، مرغ محلی ، مرغ بومی بیماری ، شناسایی بیماری