برای مشاهده بخش دوم مقاله پوشش بدن طیور  کلیک کنید

مجاری تنفسی طیور

مجاری تنفسی طیور شامل حفرات بینی، حلق، حنجره، نای، جعبه صوت و برانشی ها هستند. ساختمان اندام تولید صدا در مرغ و خروس یکسان است. دلیل ایجاد صدا در خروس وجود هورمون جنسی نر یعنی آندروژن است.

 

دستگاه تنفس

قسمتهای مختلف دستگاه و مجاری تنفسی طیور  شامل قسمت های زیر است :

1- مجاری تنفسی

۲- ریه ها

۳- کیسه های هوایی

۴- استخوان های توخالی در ارتباط با هوا

 

در مقایسه با پستانداران ریه های طیور کوچک بوده، انقباض و انبساط آنها خیلی جزیی است.

پرندگان فاقد عضله دیافراگم هستند. کیسه های هوایی پرندگان و استخوان های محتوی هوا مکمل ریه های کوچک می باشند.

 

شش ها

رنگ شش ها در پرندگان صورتی روشن است. شش های طیور در دو طرف ستون فقرات قرار گرفته اند و تغییر رنگ شش های پرندگان، جهت تشخیصی برخی از بیمارها موثر است.

کیسه های هوایی

جمعا ۹ کیسه هوایی در بدن مرغ وجود دارد. کیسه های هوایی در بدن مرغ با حفره بعضی از استخوان ای در بعضی از پرندگان بین ۷ تا ۱۱ کیسه متفاوت است. دلیل تفاوت در تعداد کیسه های هوایی پرندگان ادغام يک يا چند کيسه هوای با یکدیگر است.

 

اعمال کیسه های هوایی

کیسه های هوایی اعمال گوناگونی برای پرنده انجام می دهند که عبارتند از:

۱- سبک کردن بدن جهت پرواز

۳- کنترل دما بدن از طریق تبخیر آب

اگر استخوان بازو دارمرغ قطع شود و نای پرنده نیز مسدود گردد حیوان می تواند زنده بماند. پرنده قادر است هوا را از طریق حفره استخوان بازو کیسه هوای به شش ها برساند. سرعت تنفسی (تعداد تنفس در دقیقه) در خروسی ۲۰ و در مرغ ۳۶ است. حجم هوایی که در یک دم وارد و یا در یک بازدم از ششها خارج می شود ۱۵ میلی لیتر است. هنگامی که حیوان در حالت له له زدن (Panting) است حجم تنفسی کم می شود.

در له له زدن، حجم هوا تبادل در یک دقیقه افزایش می یابد زیرا تعداد تنفسی در دقیقه زیاد می شود.

 

سیستم عضلانی

سیستم عضلانی در طیور پیچیده است به طور کلی سیستم عضلانی پرندگان همانند پستانداران از سه نوع ماهیچه تشکیل شده است : ۱- ماهیچه های ارادی مثل ماهیچه های بیشتر قسمتهای بدن (قسمتهای قابل خوردن)

۲- ماهیچه های غیرارادی یا صاف مثل ماهیچه های اطراف دستگاه گوارش و تنفس

۳- ماهیچه قلبی موجود در قلب بزرگترین عضله بدن طیور ماهیچه سینه است.

وزن ماهیچه سینه در طیور حدود ۱/۱۲ وزن بدن است. ماهیچه گاستروکنموسی در پشت پا قرار دارد و عمل آن ایجاد تعادل در مرغ است. هنگامیکه پرنده روی اشیایی نظیر چوب خواب در حالت استراحت است، نیاز به حفظ تعادل دارد. در پرندگان ماهیچه های پوستی در پایه پرها قرار گرفته اند. در اثر انقباض ماهیچه های پوستی، پرها حرکت می کنند. رنگ ماهیچه در طیور به مقدار میوگلوبین آن بستگی دارد. در ماهیچه هایی که فعالیت بیشتری دارند، مقدار میوگلوبین بیشتر و رنگ آن قرمز تر است. عضلات پاها نسبت به ماهیچه سینه فعالیت و میوگلوبین بیشتری داشته و رنگ آن قرمز تر است. هنگام ایستادن و برای قائم نگه داشتن بدن فشار بیشتری روی عضلات پا در مرغ وارد می شود.

در پرندگان وحشی عضلات دسینه تیرہ است زیرا دار زمان پرواز فشار زیادی متحمل میشوند.

 

رشته های عضلانی مرغ های گوشتی نسبت به مرغ های تخمگذار ضخیم تر و روشن تر است. در پرندگان عضلاتی که در تحرک بال ها نقش دارند، به استخوان جناغ سینه متصل هستند. عضلات موثر در تحرک بال ها، در اغلب پرندگان رشد زیادی کرده اند. رشد عضلات طیور به شدت تحت تاثیر عوامل ژنتیکی است.

در گوشت مرغ نسبت به گوشت قرمز چربی و میوگلوبین کمتری موجود است.