روند کمبود ویتامین در جوجه در آوری مرغ ها

 

کمبود چند ویتامین زمانی رخ می دهد که افزودن مکمل ویتامینی سهوا فراموش شود، ابتدا علائم کمبود ریبوفلاوین تظاهر می کند که این مورد اثر بسیار قابل توجهی بر مرغ های مادر دارد و جوجه در آوری در طی 3 تا 4 هفته به سطح بسیار پائینی می رسد ( جدول ۲-5). در این تحقیق مرغهای مادر جیره های ذرت-سویا را که در هر کدام یک ویتامین از پیش مخلوط حذف شده بود دریافت کردند. به دلیل اینکه در همه گروهها از ذرت و سویا به عنوان جیره پایه استفاده شده بود احتمالا به دلیل تأمین قسمتی از ویتامین ها به وسیله این مواد خوراکی، برای برخی از ویتامین ها علائم کمبود محرز نشد. عکس العمل مرغ ها به رو قلاوین بسیار شدید بود بطوریکه جوجه در آوری در طی ۷ هفته به صفر رسید. پس از ۱۰ هفته با استفاده از جیره های غنی شده همانطوریکه در جدول ۶۲-۵ نشان داده شده است در تمام تیمارهای 4 هفته موجب برگشت جوجه درآوری به حالت طبیعی شد. بنابراین به نظر می رسد کاهش جوجه در آوری ناشی از کمبود ویتامین ها با تغذیه جیره های کامل، سریعا برگشت ب ر بوده و اثرات دراز مدنی نداشته باشد. یکی از مسائل مرتبط با کمبودهای تغذیه ای و ویتامین ها در سطح مزرعه این است که علائم کاهش جوجه در آوری تا ۳ هفته پس از مصرف جیره ققیر مشاهده نمی شود به همین دلیل بررسی قابلیت زنده ماندن جنین به صورت هفتگی از نظر اطلاع سریع از بروز این گونه مشکلات مفید میباشد. اطلاعات مربوط به این بحث در جدول ۳-۵ درج شده است. این اطلاعات در ارتباط با تحقیق مشابه که نتایج آن در جدول ۲-ه آمده است می باشد.

کمبود ویتامین بر روند مرگ و میر

روند مرگ و میر جنین در تیمارهای مختلف با پرنده هایی که چیره شاهد دریافت نموده بودند مقایسه شد. در اثر کمبود ریبوفلاوین در طول ۳ هفته و در اثر کمبود سایر ویتامین ها در طول 5 هفته میزان مرگ و میر جنین افزایش چشمگیری پیدا کرد که در نتیجه آن جوجه در آوری کاهش پیدا نمود که این مورد در جدول ۲-۵ نشان داده شده است. مشخصه بارز در این مطالعه وقوع مرگ و میر در اواسط دوره جوجه کشی یعنی ۸ تا ۱۶ روزگی می باشد. در پرنده های شاهد تلفات جنین در این دوره مشاهده نشد. مشابه در تیمارهای مختلف در هفته اول آزمایش یا در هفته آخر، 4 هفته بعد از تغذیه مجدد جیره شاهد، تلفات جنین در روز ۸ تا 14 جوجه کشی مشاهده نشد. این داده ها بیانگر این موضوع هستند که تلفات جنین در روزهای ۸ تا ۱۶ جوجه کشی می تواند به عنوان یک ابزار برای تشخیص مشکلات جوجه کشی ناشی از کمبود ویتامین در گله مادر به کار رود. البته در شرایط تجاری کمبود ویتامین ها اتفاق نمی افتد زیرا تمام احتیاجات از طریق منبع مکمل پیش مخلوط تأمین می شود. در واقع جیره های گله مادر بیشترین سطح مکمل ویتامینی را در بین سایر گروه های طیور دارند که برخی اوقات به دلیل هزینه بالای آن مورد سؤال قرار می گیرد. در تغذیه گله های مادر نه تنها به دنبال جلوگیری از بروز علائم کمبود ذکر شده هستیم بلکه خواستار تولید و جوجه در آوری مطلوب نیز هستیم. عملکرد حداکثر گله های مادر با اوج تولید ۸۵ تا ۸۸ درصد، زمانی قابل دسترس است که سطوح نسبتا بالای ویتامین ها به عنوان بخشی از برنامه تغذیه ای متعادل استفاده شود.

قابلیت جوجه آوری مرغ های مادر

 

تیار و رطوبت انبار و رطوبت مکمل قبل و بعد از مخلوط کردن آن با خوراک. یکی از راههای دیگر از بین رفتن ویتامین ها مخلوط کردن آنها برای طولانی مدت با مواد معدنی است. همچنین شرایط داخل مکمل و خوراک نیز می تواند موجب از بین رفتن ویتامین ها شود. برای مثال برخی از ویتامین ها اسیدی هستند در حالیکه برخی دیگر در شرایے اسینی تجزیه می شوند. گاهی اوقات خوراک مرغ های مادر پلت می شود که در این صورت دما و رطوبت موجب از بین رفتن ویتامین ها می شوند.

سطح بالای جوجه درآوری بر کمبود ویتامین 

یکی از سوالات مهم در استفاده از سطوح بالای ویتامین جهت تولید و جوجه درآوری مطلوب، توجیه اقتصادی آن می باشد. اخیرا یکی از تولید کنندگان عمده ویتامین های خالص، تحقیقی را بر روی واحدهای تجاری مرغ مادر در ایالت متحده آمریکا انجام داده است، همچنان که انتظار می رفت دامنه ای از سطوح ویتامین ها استفاده می شد. داده های به دست آمده از ۱۲ شرکت پرورش دهنده جوجه گوشتی بود که در بر گیرنده حدود ۹۰ درصد از این صنعت بود. جدول 44- کمترین و بیشترین سطوح ویتامین مورد استفاده در مقایسه با NRC ( ۱۹۹۶ ) را نشان می دهد. بین ۲۵ درصد بالایی و ۲۵ درصد پائینی سطوح ویتامین مورد استفاده حدود ۱۰۰ درصد اختلاف وجود دارد. 

همچنین هزینه تأمین سطوح مختلف ویتامین ها و هزینه کل به ازای هر تن خوراک مخلوط را نشان میدهد.

واضح است که بهترین سطح، سطحی است که حداکثر عملکرد را در مقابل مصرف حداقل ایجاد می کند. اگر چه چنین داده هایی وجود ندارد ولی می توان ذکر کرد که هزینه سطوح بالای ویتامین حدود ۱۰ سنت بیشتر بود که در شرایط بازار اقتصادی معادل 5/. جوجه به ازای هر مرغ خواهد بود. لازم به توجه است که سطح پائین مصرف ویتامین در صنعت ( جدول 4-5) در مقادیر ارائه شده در جدول NRC ( ۱۹۹۶ ) نیز کمتر است که این مقدار بر جوجه در آوری تأثیر منفی گذاشته و تأثیر آن بیش از 0 / 5 جوجه به ازای هر مرغ مادر می باشد. سطوح حاشیه ای ویتامین به راحتی می تواند موجب کاهش ۲ تا ۵ جوجه به ازای هر مرغ مادر شود که هزینه آن ۶ تا ۱۰ برابر بیشتر از استفاده از ویتامین اضافی در جیره است. با وجود چنین مقادیر اضافی ویتامین در خوراک به جزء در شرایط تنش محیطی و بیماری که خوراکی مصرفی در حد مطلوب نیست و یا در مواردی که تورم روده ای وجود دارد نیازی به استفاده از مکمل ویتامینی در آب آشامیدنی نمی باشد.

 

پیشنهادات میکنیم مطالب زیر را در نیز در مورد  جوجه کشی مطالعه نمایید:

 

 

گروه صنعتی اسکندری در آپارات
گروه صنعتی اسکندری در اینستاگرام
گروه صنعتی اسکندری در فیس بوک
گروه صنعتی اسکندری در تلگرام
گروه صنعتی اسکندری در تویتر
گروه صنعتی اسکندری در یوتیوب