تغذیه جوجه شترمرغ

تغذیه جوجه شترمرغ : میبایست جیره غذایی جوجه های کوچک خیلی غنی باشد تا موجب بهبود ضریب تبدیل غذایی در این سن گردد. اما اگر رشد خیلی سریع باشد، ممکن است در بعضی از شتر مرغها اشکالات استخوان پا ایجاد نماید.به عنوان یک راهنمای کلی جوجه های کوچکتر برای رسیدن به حداکثر رشد بایستی جیره ای غنی از پروتئین و کم فیبر داشته باشند، زیرا ظرفیت هضم فیبرها در آنها هنوز کاملا تکمیل نشده است هرچه جوجه ها بزرگتر میشوند نیازهایشان به پروتئین کمتر شده و می توانند مقدار بیشتری انرژی تولید نمایند. در طول فصل تولید مثل نیاز به پروتئین به واسطه تولید تخم افزایش می یابد.

جوجه شترمرغتغذیه عملی:

شتر مرغ ها قدرت چشایی خیلی ضعیفی داشته و عمدتاً خوراک خود را از طریق رنگ، بافت و ظاهر کلی آن انتخاب می کنند. شتر مرغها به تغییرات ناگهانی جیره – – تحصیبر – حساسند. تغییر یک نوع خوراک به نوع دیگر بایستی به تدریج انجام شود فی المثل با مخلوط کردن خوراک جدید با خوراک قبلی به مدت حدود یک هفته. اما دادن همان خوراک قبلی به جهت اینکه منجر به کمبودهایی می شود همانطور که موجب افزایش بعضی از عناصر تا حد سمی می گردد مناسب نیست. این مسئله منجر به از دست دادن اشتها و کاهش رشد می گردد. به جوجه های تازه از تخم خارج شده بایستی غذا خوردن را یاد داد.

در طبیعت آنها اینکار را با تقلید از والدینشان انجام می دهند. کیسه زرده انرژی لازم برای تقریباً ۵ روز اول زندگی را برای آنها تأمین می کند و در این مدت آنها فرست دارند تا خوراک خوردن را بیاموزند. جوجه های کم سن بایستی از جیره غذایی شروع کننده (استارتر) با پروتئین زیاد که محتوی تمام اسیدهای آمینه ضروری به همراه مکمل معدنی و ویتامین باشد تغذیه کنند. مخلوط کردن مقدار کمی از علف تازه خرد شده یا سایر گیاهان سبز توجه آنها را به سوی غذا جلب کرده و این موضوع به عبور غذا از دستگاه گوارش کمک می کند.

هنگامی که شتر مرغها کسل هستند به هر چیزی نوک می زنند و اغلب اشیاء خطرناک را می بلعند (مانند ناخن، قاشق، چاقوی کوچک و….)

نوک زدن به پر:

این عمل تنها در پرندگانی اتفاق می افتد که در شرایط مزرعه ای متمرکز نگهداری می شوند و معمولا رفتاری غیر عادی است.اگر به شتر مرغ ها فقط کنسانتره داده شود آنها در طول بقیه روز کسل شده و بعضی از آنها ممکن است شروع به نوک زدن به پر سایرین نمایند. این مشکل معمولا هنگامی که آنها مشغول تغذیه از علوفه به میزان کافی هستند کاهش می یابد.

له له زدن:

هنگامی که شتر مرغ احساس گرما کند، نوکش را باز کرده و عمل تهویه انجام می دهد که درجه حرارت بدنش کاهش می یابد. به دلایلی آنها گاهی اوقات پرهایشان را از بدن شان باز نگه میدارند.

جوجه شترمرغرفتار تهاجمی:

در طول فصل تولید مثل شتر مرغهای نر میتوانند خطرناک باشند. زیرا آنها ‘s خواهند از قلمرو خود در برابر مزاحم از جمله انسان دفاع کنند. قبل از حمله آنها شر جایگیری با بالا بردن (بلند کردن) سینه خود نموده و بالهایشان را در حالیکه دمشان کاملا سیخ شده بالا می گیرند. نرها با دهان کاملا باز تولید صدای هیس می کنند.

معمولا یک شتر مرغ مهاجم را می توان با تکان دادن یک چوب بلند روبروی سر شتر مرغ که تعدادی پر براق به انتهای آن چسبیده است ترساند.اگر هنگامی که شتر مرغ می خواهد به طرف شما حمله کند، دست خالی هستید یک راه حل این است که روی زمین دراز بکشید و اجازه بدهید که او دور شود.

نسبت گله ای:

گر چه شتر مرغها از علفزارهای افریقا منشاء گرفته اند که در آنجا فضای زیادی دراختیار داشته اند ولی در پرورش بصورت متمرکز در مزرعه نیز نسبتاً عملکرد خوبی دارند. هر چند، ازدحام بویژه در مورد شتر مرغهای جوانتر عامل مهمی برای استرس است که می تواند منجر به تضعیف سیستم ایمنی و نتیجتاً تلفات بیشتری شود. پرندگان جوان بایستی در گروههای ۱۵- ۱۰ تایی برای جلوگیری از استرس و بهینه کردن توان رشد آنها نگهداری شوند. جوجه ها بایستی قادر به رفتن بیرون از سالن از روز اول به شرطی که وضع هوا اجازه دهد باشند. این نکته حیاتی است زیرا که آنها نیاز به استفاده از نور مستقیم خورشید همانند فضای زیاد برای تحرک دارند. تحرک خوب به هضم خوب غذا کمک کرده و جوجه ها را شادابتر نگه می دارد.

جوجه شترمرغ

راهنمایی نسبت گله ای و حداقل فضای مورد نیاز برای هر پرنده

هدف تولید مثلی :

هدف تولید مثل برای شترمرغها نگهداری و اصلاح وضع سلامت و عملکرد آنها میباشد به منظور دستیابی به سطح بالای تولید، شتر مرغهای نر و ماده بایستی از لحاظ باروری و سلامتی در سطح بالایی باشند و نیز سرعت رشد جوجه و سلامت آنها درسطح بالایی باشد.