بیماری های رایج در طیور

نیو کاسل

بیماری نیوکاسل مرغ بومی

یک بیماری ویروسی و بسیار واگیر است که سویه های مختلف دارد. انتشار ویروس از طریق؛ هوا، وسایل آلوده و حمل و نقل طیور انجام می شود.

پیشگیری

  • رعایت اصول بهداشتی
  • نگهداری نکردن جوجه با مرغ های مسن
  • ضد عفونی وسایل مورد استفاده
  • انهدام بهداشتی لاشه های تلف شده در اثر بیماری و واکسیناسیون به موقع طیور، در پیشگیری مؤثر است.

 

آبله طیور

یک بیماری ویروسی است که از راه مخاط چشم و زخم های ناحیه ریش و تاج انتقال می یابد.

پیشگیری

از طریق مایه کوبی و ضد عفونی جایگاه است. همچنین نور خورشید به علت خاصیت ضد عفونی کنندگی که دارد، می تواند باعث از بین رفتن عامل بیماری آبله در جایگاه های آلوده شود.

بیماری تنفسی یا CARD

  • از بیماری های میکروبی است. راه های انتقال آن؛
  • از طریق تخم مرغ آلوده به جوجه
  • تماس جوجه سالم با جوجه بیمار و عدم تهویه صحیح آشیانه است.

علائم بیماریC.RD

ترشحات بینی، انسداد سوراخ های بینی، انبساط سینوس ها با مواد پنیری شکل، ورم نای، کدر شدن کیسه هوایی، کم شدن اشتها، لاغری و خرخر کردن.

پیشگیری

با رعایت اصول بهداشت و به خصوص تهویه صحیح در آشیانه قابل پیشگیری است.

عارضه خود خوری (کانی بالیسم)

کانی بالیسم در طیور

عارضه خود خوری در طیور به علل مختلف از جمله: کمبود پروتئین، بالا بودن انرژی مجیره، تراکم زیاد دل آشیانه، کمبود آبخوری و دانخوری و حساسیت آن ها به رنگ قرمز به وجود می آید.

درمان ابن عارضه

  • نوک چینی در مرغ بومی در سن ۲ ۱ هفتگی که دو سوم از نوک بالایی و یک سوم از نوک پایینی را میچینند،
  • افزایش تعداد دانخوری و آبخوری و در نتیجه کاهش تراکم در آشیانه، بالا بردن پروتئین جیره،
  • کاهش نور با استفاده از لامپ های با نور قرمز،
  • افزودن مقداری نمک به آب آشامیدنی طیور،
  • جدا کردن طیور زخمی و درمان آنها با استفاده از اسپری آنتی بیوتیکی،
  • از جمله راه های درمان عارضه خود خوری است.

عارضه پر خوری

عارضه پر خوری طیور

این عارضه بیشتر در مرغ های تخم گذار دیده می شود. به این صورت که لوله گوارش طیور، با خوردن پر، مسدود شده و باعث تلفات می شود.

وجود انگل های جلدی در روی بدن طیور، کمبود پروتئین جیره و کمبود دانخوری و آبخوری در آشیانه، از علل بروز این عارضه می باشد.

بیماری کوکسیدیوز

بیماری کوکسیدیوز طیور

عامل بیماری از تک یاخته ای است به نام «ایمریا». این بیماری از راه مدفوع دام و طیور مبتلا خارج می شود و در محل های مرطوب، در مدت یکی دو روز ایجاد بیماری می کند. عامل بیماری از راه دستگاه گوارش باعث آلودگی مرغ ها شده و در روده (به خصوص روده کور) جایگزین و باعث خونریزی می شود.

علائم بیماری

اسهال خونی، لاغری و کم اشتهایی

پیشگیری

خشک نگه داشتن بستر، کاهش تراکم در سالن، تهویه صحیح و استفاده از کوکسیدیوستاتها در غذا، راه های ساده پیشگیری از این بیماری است.

(برنامه بهداشتی برای کنترل بیماری های مرغ بومی )

واکسیناسیون

  1.  تزریق واکسن مارک در یک روزگی در زیر پوست پشت گردن و یا عضله ران، به مقدار ۲ سی سی، (در کارخانه جوجهکشی انجام می شود)،
  2. واکسن نوبت اول نیوکاسل و از سویه B۱، به صورت آشامیدنی یا قطره چشمی (با نظر دامپزشک)، همزمان با تزریق واکسن کشته نیوکاسل + آنفلوانزا،
  3. واکسن نوبت دوم نیوکاسل از سویه لاسوتا به صورت آشامیدنی یا قطره چشمی
  4. با نظر دامپزشک d ،واکسن نوبت سوم نیوکاسل از سویه لاسوتا –
  5. تزریق واکسن نیوکاسل با سویه لاسوتا در نوبت های بعدی، هر دو ماه یکبار.
  6. واکسن آبله در سن ۳ ماهگی، به صورت تلقیح در بال و در جایی که رگ های خونی نباشد.

 

توجه داشته باشید برای پرورش مرغ بومی در روستا و جاهای دیگر شما می بایست یک دستگاه جوجه کشی داشته باشید و به همین منظور میتوانید یکی از انواع دستگاه جوجه کشی ساخت گروه صنعتی اسکندری را خریداری فرمایید.