ادامه مقاله انواع بیماری های مرغ بومی – بخش اول : برای آهک پاشی هر ۱۵۰ تا ۲۰۰ مترمربع نیاز به حدود ۲۵ کیلوگرم آهک می باشد که این مقدار آهک بسته به میزان آلودگی منطقه باید در ۵۰ تا ۷۵ لیتر آب حل شود و این محلول به مدت ۱۲ ساعت به حال خود رها می شود. برای چسبندگی بهتر محلول به سطوح می توان مواد چسبنده اضافه نمود. لذا میتوان ۵۰۰ تا ۷۰۰ گرم سریش (حدود ۱ درصد محلول) به این آب آهک افزوده و محلول را کاملاً مخلوط تا تبدیل به یک محلول شیری رنگ گردد. با استفاده از اسپری و یا جارو میتوان تمام دیوارها و کف سالن و محوطه خارج را به این محلول آغشته نمود. استفاده از محلول آهک بعنوان یک ضد عفونی کننده ارزان قیمت در مرغداری های روستایی و صنعتی مطرح است اما آب آهک بر روی شکلهای مقاوم شده عوامل بیماریزا ممکن است موثر نباشد و همچنین بعد از مدتی هیدروکسید کلسیم در مجاورت هوا به تدریج به کربنات کلسیم تبدیل و خاصیت ضد عفونی کننده خود را از دست میدهد، لذا ضرورت استفاده از سایر مواد ضدعفونی کننده در کنار استفاده از آهک لازم است.

مواد ضدعفونی کننده متعددی با نام های تجاری مختلفی در بازار موجود است که هر کدام از این ضدعفونی کننده ها ممکن است قدرت و طیف عمل آنها متفاوت باشد. انتخاب مواد ضد عفونی کننده مناسب از اهمیت زیادی برخوردار است شاید قیمت هزینه تمام شده برای ضد عفونی مرغداری اولین عامل در انتخاب ضدعفونی کننده های دارد و باید ضدعفونی موثر را با کمترین هزینه ممکن انجام داد لذا انتخاب مواد ضد عفونی کننده باید بر اساس میزان آلودگی و ریسک بیماری در مرغداری و منطقه صورت گیرد. در صورت احتمال شیوع پایین بیماری در منطقه، نیاز به انتخاب ضدعفونی کنندههایی گران قیمت با قدرت و طیف عمل بالا نیست و برعکس اگر احتمال اشاعه بیماری در منطقه وجود دارد، بهتر است از ضدعفونی کننده هایی با قدرت و طیف گسترده استفاده نمود. همچنین باید به مواد تشکیل دهنده ضد عفونی کننده در انتخاب ماده ضد عفونی کننده توجه نمود. زیرا تأثیر پذیری مواد ضدعفونی کننده به نوع مواد تشکیل دهنده و میزان این مواد دارد و نباید فقط بر اساس نام های تجاری و تبلیغات اقدام به انتخاب و خرید مواد ضد عفونی کننده نمود. لذا بهتر است که با مهمترین ترکیبات تشکیل دهنده ضد عفونی کننده های تجاری و خواص این ترکیبات آشنا شد و بر اساس این شناخت اقدام به انتخاب ضد عفونی کننده مناسب نمود.

 

انواع بیماری های مرغ بومی

انواع بیماری های مرغ بومی

ترکیبات چهارگانه آمونیوم

ترکیبات چهارگانه آمونیوم یک ضد عفونی کننده مهم و موثر در مرغداری ها محسوب میگردد و یکی از اجزای مهم ترکیبات ضدعفونی کننده های تجاری محسوب می گردد.

در ادامه مقاله انواع بیماری های مرغ بومی بجای شاخه R مولکول آمونیوم چهارگانه، میتواند گروه های مختلفی نظیر گروه های بنزیل، کلر بنزیل و یا آلکیل جایگزین شود و تولید ترکیباتی با خواص ضدعفونی کننده ای نظیر بنزیل آلکونیوم کلراید می کند. بنز آلکانیوم کلراید از اشکال رایج ترکیبات چهارگانه آمونیوم هستند که بطور وسیعی در مرغداری ها برای کاهش جمعیت میکروبی به کار میرود. ترکیبات چهار تایی آمونیوم نظیر بنز آلکونیوم کلراید دارای خاصیت باکتری کشی و قارچ کشی میباشد و روی بعضی از ویروس های پوشش دار نظیر نیوکاسل و برونشیت موثر است اما بر ویروس گامبر و بی تاثیر است. مکانیسم عمل این ترکیبات از طریق تخریب دیواره سلولی میکروارگانیسم ها می باشد و سبب تسهیل ورود سایر مواد ضدعفونی کننده به داخل بدن میکروب ها و در نتیجه از بین رفتن بهتر عوامل بیماری زا می شود لذا جهت بهبود عملکرد توصیه می شود که قبل از استفاده از دود دادن سالن با ترکیبات فرم آلدئید از این دسته از ترکیبات ضد عفونی کننده استفاده شود. ترکیبات چهار تایی آمونیوم در حضور مواد آلی (کود) فعالیت آنها متوقف نمی شود لذا بهترین ترکیب ضدعفونی کننده برای حوضچه های ضد عفونی کننده محسوب می گردند.

کلمات مرتبط : بیماری های مرغ بومی ، انواع بیماریهای مرغ بومی ، معرفی بیماریهای مرغ بومی ، شناسایی بیماری های مرغ بومی ، انواع بیماری های مرغ بومی ، کتاب جوجه کشی