اصول تغذیه مرغ بومی : تغذیه یکی از اصلی ترین عامل تاثیر گذار بر عملکرد و سلامت پرنده محسوب شده که بیشترین هزینه مرغداری را تشکیل می دهد. تغذیه اصولی و صحیح علاوه بر کاهش هزینه های تولید بر روی کیفیت محصول تولیدی هم موثر است. منظور از اصول تغذیه مرغ بومی اصولی و صحیح، تأمین نیازهای واقعی غذایی مرغهاست نه کمتر و نه بیشتر. برآورد کمتر از نیازهای واقعی باعث کاهش عملکرد کمی و کیفی پرنده می شود و بر آورد نمودن مواد مغذی بیشتر از نیاز مرغها علاوه بر افزایش قیمت تمام شده جیره، باعث کاهش عملکرد پرنده هم می شود. تغذیه مرغ بومی در سطح روستاها دارای وضعیت متفاوت تری است. به دلیل گردش مرغ ها بخشی از نیازهای غذایی(حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد) خود را از گردشگاه و یا طبیعت بدست میآورند. در سطح روستاها عمده ترین خوراک مصرفی مرغ بومی را دانه های غلات و پس مانده های غذایی تشکیل می دهد که عموماً از نظر پروتئین خام کمبود قابل ملاحظه ای دارد. لذا در پرورش مرغ بومی، پروتئین مهمترین کمبود مواد مغذی و عامل محدود کننده در اصول تغذیه مرغ بومی محسوب می گردد که می تواند منجر به کاهش تولید تخم مرغ می شود. لازمه اجرای یک برنامه تغذیه ای اصولی و صحیح، ابتدا شناخت مواد خوراکی تشکیل دهنده جیره، آشنایی با میزان محدودیت های مصرف مواد خوراکی در جیره، آشنایی با شیوه تهیه خوراک و نهایتاً با شناخت نیازهای واقعی مرغها، اقدام به تنظیم جیرہ می نمائیم۔

 

مهمترین مواد خوراکی مورد استفاده در جیره مرغ های بومی

مواد خوراکی مورد استفاده در جیره به دو بخش اجزای اصلی جیره و مکمل ها تقسیم بندی می شود. اجزای اصلی جیره مرغ های بومی در کشورمان شامل ذرت، گندم، جو، کنجاله سویا، کنجاله کلزا (کانولا)، کنجاله آفتابگردان و سبوس گندم و در بعضی موارد سورکوم می باشد که این مواد خوراکی تامیین کننده انرژی و پروتئین جیره بوده که بسته به قیمت و فراوانی آن اقدام به انتخاب این مواد می نمائیم. مکمل ها در حقیقت مواد کم مصرف جیره بوده که برای تکمیل اجزای اصلی جیره بکار می روند که شامل مکمل های ویتامینی و معدنی، نمک، دی کلسیم فسفات، صدف یا کربنات کلسیم در مرغ های تخمگذار ۸ تا ۹ درصد جیره را تشکیل می دهد) و اسیدهای آمینه و داروها درمواد خاص می باشند

 

اصول تغذیه مرغ بومی – پرورشگاه مرغ بومی

ذرت

ذرت یکی از غلات مهم در جهان محسوب شده که بعد از گندم بیشترین سطح کشت مربوط به ذرت می باشد. ذرت بعنوان یک غله انرژی زا محسوب شده که بالاترین میزان انرژی را در بین سایر غلات دارد و انرژی قابل متابولیسم ذرت عمدتا بیش از ۳۳۰۰ کیلو کالری می باشد.قسمت عمده جیره های طیور از جمله مرغ های بومی را ذرت تشکیل می دهد. نگهداری ذرت در شرایط آب هوای گرم و مرطوب می تواند باعث آلودگی ذرت با سموم قارچی از جمله آفلاتوکسین شود. لذا جهت احتیاط باید محوله های ذرت را قبل از خریداری از لحاظ ظاهری مورد بررسی قرار گیرند. وجود دانه شکسته و یا علایم کپک، بیانگر ارزش غذایی پایین و آلودگی قارچی آنها است. ذرت اگر چه غله – ای خوش خوراک و پرانرژی است اما از لحاظ میزان پروتئین و اسیدهای آمینه ضروری نظیر تریپتوفان و لایزین نسبت به سایر غلات فقیرمی باشد اما میزان اسید لینولئیک ذرت بیشتر از سایر غلات بوده که در افزایش وزن تخم مرغ دارای اهمیت می باشد.

ادامه دارد …

 

کلمات مرتبط : مرغ بومی ، مرغ ، اصول تغذیه مرغ ، تغذیه مرغ بومی ، پرورش مرغ بومی ، مرغ محلی